از دیروز تازه کار توزیع پرسشنامه رو شروع کردم. خدا به خیر کنه. از همون اول در، هزار تا سئوال میکنن که منظورت از این کار چیه، برای کجا میخوای، چرا؟ کجا؟ واقعا پژوهش تو ایران خیلی سخته. اونقدر که دیگه آدم پشیمون میشه از هر چی پژوهشه. اما:

 تازه اول کاره. هنوز باید یازده تا کتابخونه دیگه سر بزنم.

تازه همه هم مثل هم نیستند... اون خانم مدیر خیلی خوب برخورد کرد. خدا خیرش بده.

تازه همه اینها تجربه است... ما که قراره تا صد سال فقط تجربه کنیم... اینم روش.

حالا همه این حرفها به کنار، فکر کنم تو یه پست دیگه باید مصائبی رو که تو این چند وقته کشیدم، بگم. حداقلش اینه که یادم نره اون سختیها رو تا بعدها از همون اول با برنامه شروع کنم.