همیشه شنیده بودم که پژوهشگران بسیاری در میانه راه تحقیق خود متوجه می شدند که اساس تحقیق آنها چیزی به غیر از یک دوباره کاری نیست و فکر میکنم این اتفاق یک فاجعه برای محققان و دانشجویان محسوب شود. من هم به عنوان دانشجو که سرگرم انجام پایان نامه خود هستم امروز متوجه شدم پایگاهی به عنوان پورتال علمی کشور وجود دارد.

این پایگاه به گونه ای است که اطلاعات مراکز علمی و پژوهشی - و از جمله اعضای جامعه پژوهش تحقیق من- را در بردارد. مثلا اگر کتابی راجع به زمین شناسی را در این پورتال جستجو کنیم لیستی از مراکز دارنده این کتاب را معرفی می کند و با کلیک بر روی هر یک می توان به سایر اطلاعات کتابشناختی از جمله شماره بازیابی آن دست یافت. به این ترتیب به نظر می رسد تحقیق در مورد امکانسجی ایجاد یک فهرستگان مجازی در بین کتابخانه های مرکزی دانشگاههای دولتی شهر تهران کاری بی فایده باشد. به هر حال در این مورد لازم است بررسیهای بیشتری انجام شود یا اینکه به فکر ایجاد فهرستگانی باشم که قابلیتهای آن قابل قیاس با یک پورتال نباشد.