اطلاعات مربوط به منابع کتابخانه ها و محل نگهداری آنها که معمولاْ در قالب فهرستگانها تهیه و در اختیار کتابخانه های همکار قرار می گیرند، برای اطلاع یابی از موجودی دیگر کتابخانه ها و جایابی منابع آنها استفاده می شوند. این گروه از اطلاعات علاوه بر این، می توانند کاربران را به کتابخانه های دارنده منابع مورد نیاز آنان هدایت کنند. علاوه بر این، می توانند کاربران را به کتابخانه های دارندّ منابع مورد نیاز آنان هدایت کنند. بدین ترتیب از چندباره کاریهایی که معمولا به دلیل نبود دسترسی به این اطلاعات در فعالیتهای گوناگون کتابخانه ها مانند مجموعه سازی و فراهم آوری، سازماندهی، نگهداری و ... جلوگیری می شود. در واقع فهرستگانها با ارائه اطلاعات مربوط به منابع اطلاعات دیگر کتابخانه ها، امکان تصمیم گیری آگاهانه برای سفارش، خرید، سازماندهی و ... را برای کتابخانه ها فراهم می آورند و از این رهگذر به ذخیره انرژی، زمان، و هزینه می انجامند.

منبع: علیدوستی، سیروس، و مریم نظری. ۱۳۸۴. عوامل موفقیت اشتراک منابع و همکاری بین کتابخانه ها: نگرش سیستمی و استراتژیک. کتابداری و اطلاع رسانی۴ (۸):۳۲-۵.

یکی از قدیمی ترین روشهای همکاری بین کتابخانه ها، اشتراک در اطلاعات کتابشناختی از مجموعه های موجود در کتابخانه ها بوده است. سابقه این حوزه از همکاری به سال ۱۸۸۵ باز می گردد که اسمیت سونیان اولین فهرستگان ملی نشریه های ادواری علمی و فنی آمریکا را منتشر ساخت. منبع